GÜNÜN AYETİ KERİMESİ
قَالَ اللّٰهُ تَعَالَى: رَبَّنَا اغْفِرْ ل۪ي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِن۪ينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ
Allâhü Teâlâ, İbrahim aleyhisselâm’ın lisanından şöyle buyurdu -meâlen-: “Ey Rabbimiz! Hesabın görüleceği gün, beni, anne-babamı ve bütün müminleri bağışla!” (İbrahim Sûresi, 41. Ayet)
Bu mübarek ayet-i kerime, bir müminin duasının kapsamının nasıl olması gerektiğini öğreten en güzel örneklerden biridir. Hz. İbrahim (a.s.), duasına “Rabbimiz” diyerek başlamış, önce kendisi için, sonra ebeveyni için, en sonunda da kıyamete kadar gelecek bütün müminler için mağfiret dilemiştir.
Bugünkü “Günün İncisi” bölümümüzde işleyeceğimiz “Duanın Âdâbı” ve kurban sonrası yapılacak dualarda da belirtildiği üzere; duada sıralama ve mümin kardeşlerini unutmamak esastır. Cuma günü veya bayram günleri gibi icabet saatlerinin olduğu vakitlerde, sadece kendimiz için değil, tüm ümmet-i Muhammed için dua etmek, bu ayetin ahlakıyla ahlaklanmaktır. Kurban ibadetini bize miras bırakan Hz. İbrahim’in bu duası, her namazda “Rabbenâğfirlî” diyerek dillerimizde yaşamaya devam etmektedir.