İbadet: Lügatte kullukta bulunmak demektir. Istılahta: Yapılmasında sevap olup Allah rızası için Allâhü Teâlâ’ya ta’zim etmek için yapılan ameldir. Namaz kılmak, oruç tutmak gibi.
Taat: Emre imtisal etmek, emri tutmak demektir ki, buna itaat da denir. Dinde taat: Yapılmasından dolayı sevap bulunan -niyetli veya niyetsiz- herhangi bir ameldir. Kur’ân-ı Kerîm’i okumak gibi Hak Teâlâ’nın emirlerini gönül isteği ile yerine getirmek birer taattir.
Niyet: Kasd manasınadır. Yani, kalbin bir şeye azim etmesi, yönelmesi demektir. Dinde niyet: Yapılan bir vazife ile Hak Teâlâ’ya taatda bulunmayı ve ona manen yaklaşmayı kasd etmekten ibarettir. Bir amelin ibadet olabilmesi için niyete ihtiyaç vardır. Mesela: Biz namazlarımızı yalnız Allâhü Teâlâ’nın emrine itaat emek, rızasını kazanmak için kılarız. İşte bu, namaz hakkında niyettir. Yoksa başkalarına göstermek veya spor yapmış olmak için namaz tarzında yapılacak hareketler, ibadet değildir. Niyetle yapılan taharet, mesela abdest de bir ibadettir.