CENNETLİK BİR KADIN HZ. ÜMMÜ EYMEN (R.ANHÂ)
Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in pederleri Hz. Abdullah’tan miras kalan Habeşli bir cariyedir ve Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’e dadılık yapmıştır. Hatta bir rivayette Ümmü Eymen Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’i emzirmiş ve süt anası olmuştur. Hz. Âmine irtihal ettiği zaman Peygamber Efendimiz (s.a.v.) altı yaşında idi. Peygamberimize çok hizmet ettiğinden Peygamberimiz “Ümmü Eymen, anamdan sonra anamdır.” buyurmuşlardır.
Fahr-i Âlem Efendimiz onu daha sonra azat etmiş ise de Ümmü Eymen ayrılmayıp Peygamberimizin hizmetinde devam etti. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) Hz. Hatice (r.anhâ)’nın kendisine hediye ettiği Zeyd bin Hârise (r.a.) adındaki kölesini de kendisine oğul edinmişti. Bir gün “Bir cennetlik kadın almak isteyen varsa Ümmü Eymen ile evlensin.” buyurmuştu. Zeyd bin Hârise, Ümmü Eymen’e tâlib oldu ve Peygamberimiz onunla evlendirdi. Bunlardan Üsâme (r.a.) dünyaya geldi.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) Üsâme’yi de kendi evladı gibi severdi. Baba oğul ikisi de peygamberimizin güzide ashabından idiler. Her ikisi de zaman-ı saâdette ordu kumandanlığı etmiştir. Zeyd bin Hârise (r.a.) Mûte harbinde şehit düşmüştür.
Ümmü Eymen pek muhterem, mübarek ve cennetle müjdelenen bir kadın idi. Uhud ve Huneyn gazalarında bulunup gazilere su getirir, yaralılara yardımcı olurdu. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’den sonra Hz. Ebû Bekir, Hz. Ömer, (r.anhümâ) ve bütün ashâb-ı kirâm Ümmü Eymen’i ziyaret ederler ve hürmette bulunurlardı. Fahr-i Kâinat (s.a.v.) Efendimiz’in irtihallerine çok üzülür ve ‘Vahyin bizden kesilmesine ağlıyorum.’ derdi.
Hicretin on birinci senesinin başlarında, Peygamber Efendimizin (s.a.v.) irtihalinden beş ay sonra vefat etmiştir. Radıyallâhü anhâ.
Ümmü Eymen (r.anhâ)
Mayıs 9, 2012