Peygamber Efendimiz (s.a.v.) âhirete irtihal buyurduktan sonra Ebû Bekir (r.a.) Hazretleri halîfe olmuştur. Onun vefâtından sonra Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali (r.anhüm) sırasıyla halîfe oldular. Bu dördüne Hulefâ-yı Râşidîn denir ki Resûlullah’ın devr-i saâdetinde dînin hükümleri nasıl tamâmiyle tatbik edilip âlem adâlet ve hakkâniyetle nurlanmış ise onların hilâfetleri zamanında da öyle olmuş ve dînin hükümlerinin icrâsında aslâ kusûr olunmamıştır. Bu dördü bütün Ashâb-ı Kirâm’ın üstünüdürler. Birbirine nisbetle üstünlükleri de halifelikleri sırası üzeredir.
Ebû Bekir (r.a.) Hazretlerinin hilâfetleri zamânında Müslümanlar Arabistan’dan dışarı çıktılar. Arabistan içinde meydana gelen bâzı ihtilâllerin halledilmesi ve bâzı mürtedlerin te’dîb ve terbiyesi ile uğraştılar.
Resûl-i Ekrem (s.a.v.) Efendimizin âhirete irtihâlleri sebebiyle Arablar arasında hayli ihtilâller zuhûr etti. Lakin Ebû Bekir (r.a.) Hazretlerinin himmetiyle hepsi defedildi. Devr-i saâdette olduğu gibi Müslümanlar yine Allah’ın izni ile yek-dil ve yek-vücut oldular.