Evliya Çelebî, hayatının en mühim devresini; Sultan Dördüncü Murad tarafından Enderûn-ı Hümâyûn’a alınıp Sultan’ın musahibi olmasını şöyle anlatıyor:
24 Şubat 1636 yılı, Hicrî 1045 Ramazan ayında Ayasofya Câmii’nde binlerce kişi Kadir Gecesi için toplanmıştı. Kadir gecesi her sene üçer gece ihyâ olunurdu. O sırada hocam merhum Evliya Mehmed Efendi’den Kur’ân-ı Kerîm hafızlığını tamamlayarak, defalarca -sekiz saatte- Kur’an-ı Kerim’i hatmetmiş ve kıraat-i seb’ayı tamamlayıp kıraat-i aşereye başlamıştık.
Pederim Derviş Mehmed Ağa’nın ısrarı ile o Kadir Gecesi müezzinler mahfilinde teravihten sonra hatm-i şerîf okumaya başladım. En’âm Sûresini bitirince Kozbekçi Mehmed Ağa ve Silâhdâr Melek Ahmed Ağa mahfile çıkıp, bana o kalabalık cemaat içinde som altın sırma işlemeli, tâc-ı Yûsuf’u giydirdiler ve “Buyurun, sizi saadetlû padişah ister!…” diyerek elimden tutup, padişah mahfiline götürdüler. Huzura varınca yer öpüp selâmdan sonra Gazi Murad Han tebessüm ederek:
“Kaç saatte hatm-i şerîf edebilirsin?” buyurdular. “Padişahım, hızlı okursam yedi saatte hatmederim. Ama, ifrat ve tefrit olmadan, orta süratte okursam sekiz saatte inşâallah hatm-i şerîf ederim, dediğimde:
“İnşâallah, merhum şehîd Mûsâ’mın yerine musâhibim olursun!… buyurdular ve iki avuç altın attılar ki, cümlesi yüz yirmi üç sikke-i hasene idi.”
Bundan sonra Enderûn-ı Hümâyûn’a alınan Evliyâ Çelebi, burada üç yıl kadar kaldı, sonra Sultan Murad’ın has nedimleri arasında bulundu.