Mü’minde îman dâimdir, amel vakitle olur. Îman asıldır, amel ona tâbîdir. Îman edilecek her şeye iman etmek herkese farz ve şarttır. Lakin bütün ameller farz değildir. Fakire zekât ve kurbanın farz ve vacip olmadığı gibi…
Îmanı terk eden kâfir olur, ameli terk eden fâsık olur. Îmanın kazası olmaz, amelin kazası olur. Îman ile vasiyet olmaz, amel ile vasiyet olur. “Benim için haccedin.” gibi. Îmanın sevabı kıyâmette hasımlara verilmez, amelin sevabı verilir. Îmanın sevabı kıyâmette tartılmaz, amelin sevabı tartılır. Cennete îman ile girilir, yalnız amel ile girilmez.