Resûlullah (s.a.v): “Ümmetimden bir kişinin şefaatiyle Rebî’a ve Mudar kabilelerinden daha fazla kişi cennete girecek. Size o adamın ismini vereyim mi?” buyurdu. Oradakiler; “Evet, Yâ Rasûlallah,” dediler. “O, Üveysu’l-Karanî’dir,” buyurdu. Sonra; “Yâ Ömer, eğer ona yetişirsen, benden ona selam söyle ve ondan senin için dua etmesini iste. Bil ki onun alaca hastalığı (derisinde lekeler) vardı. Allah’a dua etti ve Allah onları ondan aldı.
Sonra Allah’a tekrar dua etti ve Allah lekelerin bir kısmını ona iade etti.”
Hz. Ömer hac mevsiminde “Karan’dan olanlar hariç herkes yerine otursun.” dedi. Bunun üzerine biri hariç herkes oturdu. Hz. Ömer onu çağırdı ve; “İçinizde Üveys isminde bir adamı tanıyor musun?” dedi. Adam; “Ondan ne istiyorsun? O bilinmeyen bir adamdır. Harabelerde yaşar, insanların içine karışmaz,” dedi.
Hz. Ömer; “Benden ona selâm söyle ve beni görmesini hatırlat,” dedi. Adam, Hz. Ömer’in bu talebini Hz. Üveys’e (r.a.) ulaştırdı. Üveys (r.a.) Hz. Ömer’in yanına geldi. Hz. Ömer ona; “Sen Üveys misin?” dedi. Üveys (r.a.); “Evet, ey mü’minlerin emîri” dedi.
Hz. Ömer; “Allah ve Resûlü doğru söyler. Senin derinde lekeler varmış, Allah’a dua ettin de, senden o lekeleri kaldırdı mı? Sonra tekrar dua edince, sana lekelerin bir kısmını iade etti mi?” dedi, Üveys (r.a.); “Evet, sana bunu kim söyledi? Vallahi, onu Allah’tan başka kimse görmedi!” dedi.
Hz. Ömer; “Resûlullah (s.a.v.) haber verdi ve hatta bana senden kendim için dua istememi emretti ve bana; Ümmetimden bir adamın şefaatiyle Rebîa ve Mudar kabilelerinden daha fazla insan cennete girecek buyurduktan sonra, senin ismini verdi.” buyurdu.
Bunun üzerine Üveys (r.a.), Hz. Ömer için dua etti ve Hz. Ömer’e; “Ey mü’minlerin emîri, senden beni gizlemeni ve gitmeme izin vermeni istiyorum,” dedi.
Hz. Ömer de onun isteğini yerine getirdi.
Üveys (r.a.), Sıffîn Savaşı’nda şehit olana kadar