Allâh’ın yarattıklarına şefkat göstermek Müslümanın vazîfelerindendir. Hayvan hakkını bilmeyen, hayvan beslememelidir.
Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.) buyurdular:
“Kim ki bir serçeyi -sırf keyfi için- öldürürse o serçe kıyâmet gününde Allâh’ın huzûrunda ‘Yârabbi, şu adam dünyada beni beyhude yere öldürdü. Ne benim etimi yiyerek istifâde etti, ne de beni yeryüzünde yaşamaya bıraktı, bana zulmetti, hakkımı isterim!’ diye feryâd eder.”
Bir gün Resulullah (s.a.v.), bakımsızlıktan çok zayışamış bir deveyi görünce “Şu ağzı dili olmayan hayvanları meşakkate sokmaktan Allâh’tan korkunuz. O hayvanları güzellikle okşayarak bininiz, severek terbiye ediniz ve hayvanlara iyi bakınız ki eti yenmeye uygun olsun, zayıf ve hastalıklı olmasın.” buyurdular.
Bir gün Resûlullâh (s.a.v.) bir bahçeye gitmiş idi. Zayıf ve bîçâre bir deve var idi. Resûlullâh onun zayışığını görünce gözlerinden yaş aktı ve yanına giderek deveyi okşadı. “Bu deve kimindir, bu deve kimindir” diye seslendi. Ensardan bir genç gelip “Benimdir, Yâ Resûlallâh” deyince ona “Deve ne hâle girmiş, Cenâb-ı Hakk’ın sana ihsân ettiği bu hayvanı bu hâle sokmuşsun, Bu deve bana senin onu dövdüğünden ve aç bıraktığından şikâyet etmektedir.” buyurdular.
NÛH ALEYHİSSELAM: İKİNCİ ÂDEM
Nûh (a.s.) zamanında tûfân olup, bütün dünyâyı su kapladı ve yeryüzünde olan bütün insanlar ve hayvanlar helâk oldu. Fakat Nûh (a.s.) ile gemide bulunan müslümanlar kurtulup insanlar onlardan çoğaldılar.
Hazret-i Nûh (a.s.) gemiye bindiği vakit her cins hayvandan birer çift almış olduğundan diğer hayvanlar da onlardan üredi.
Hazret-i Nûh (a.s.)’ın Sâm, Yâfes, Hâm adlı üç oğlu var idi. Şimdi dünyada mevcûd olan insanlar bu üçünün neslindendir. Bu sebepten Hazret-i Nûh (a.s.) İkinci Adem’dir