Peygamber Efendimiz (s.a.v.) sütannesine, sütbabasına ve kardeşlerine son derece hürmet ve muhabbet ederdi.
Ebu’t-Tufeyl (r.a.) anlatıyor:
Huneyn harbinden dönen Peygamber Efendimiz (s.a.v.) Ashâbı ile beraber Ci’rane’de alınan esir ve ganimetleri taksim buyuruyorlardı. Ben o zaman küçük çocuk idim. Kesilen koyun ve develerin kemiklerini taşıyordum. Bir kadının Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’e doğru yürüdüğünü gördüm. Yaklaşınca Peygamber Efendimiz (s.a.v.) derhal hırka-i saâdetlerini yere serdi ve o kadına izzet ve hürmet etti. Kadın da hırka-i saadet üzerine oturdu.
Ben de merak edip sordum. ‘Bu kadın kimdir ki Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buna hürmet ve ikram ediyor?’ dedim. ‘Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in sütannesi Hz. Halîme’dir,’ dediler.
Ömer bin Sâib (r.a.) şöyle anlatıyor:
“Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir gün bir yerde oturuyordu. Karşıdan Fahr-i Kâinat Efendimiz’in süt babası Hz. Hâris (r.a.) geldi. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) onu görünce derhal hırka-i saadetlerinin bir kısmını yere serdi ve hürmet etti. O da oturdu.
Sonra sütanası Hz. Halîme geldi. Onun için de hırka-i saâdetinin bir parçasını, diğer tarafına serdi, o da oturdu. Sonra sütkardeşi Abdullah geldi. Fahri Kâinat Efendimiz derhal yerinden kalktı ve geri çekilerek onu kendi yerine oturttu.”