1- Fâsıklarla alâkasını kesmesi ve sâlihlerle beraber olması,
2- Bütün günahları terk etmiş, ibâdet ve tâata dönmüş olması,
3- Dünya ferahını kalbinden çıkartıp her zaman kalbinde âhiret hüznünü görmesi,
4- Allâhü Teâlâ’nın emrettiği şeylerle meşgul olurken Allâhü Teâlâ’nın kefil olduğu rızık hususunda hiçbir endişe duymaması,
Kulda bu alametler bulunduğu zaman o kul Allâhü Teâlâ’nın, haklarında Bakara Sûresinin 222. âyetinde meâlen “…Şüphe yok ki Allâhü Teâlâ çok tevbe edenleri sever ve çok temizlenenleri sever.” buyurduğu kimselerden olur.