Konuşurken el, baş, göz ve kaşla işaretler yapmamalıdır.
Kimseyi taklit etmeye kalkışmamalıdır.
Çirkin ve küfürlü sözlerden, kaba mizahtan, soğuk şakadan kaçınmalıdır. Zira bunlar insanda mertliğinin düşmesine, kin ve düşmanlığın meydana gelmesine sebep olur.
Bir zaruret olmadan münazara ve münakaşa etmemelidir.
Hususiyle gayesi doğruyu bulmak olmayan inat ve mücadeleci kişiler ile münakaşa ve mücadeleye girilmemeli, girdiğinde ölçülü olmalı, doğruyu söylemeli ve hak hangi tarafta ise o tarafa dönmeyi bilmelidir.
Bir kimseden bir fayda elde ederse ve işitirse, onu söylemeli, icabında teşekkür etmelidir.
İnce ve zor meseleleri, anlamaktan âciz olanlara söylememelidir. “İnsanlara anlayabilecekleri şekilde söz söyleyiniz.” düsturuna uymalıdır.
Konuşmalarında güzel ifadeler kullanmalıdır. Yanlış anlaşılacak sözlerden kaçınmalıdır.
Kendinden büyük ve saygı gösterilmesi lazım olan kimselerle konuşurken “Sen” demeyip, “Siz” diye hitap etmelidir.
Emsal ve akranı ile de hoş ve tatlı bir şekilde konuşmalı.
Fazla alçak gönüllülük gösterip de kendini küçük düşürecek şekilde söz söylememelidir.
İnsan çekiştirmek, yalan söylemek ve iftira etmekten kaçınmalı, insanı küçük düşürecek sözler söylememeli ve dinlememeli, bu şekilde konuşanlarla bir arada bulunmamalıdır.
Konuşurken söz arasında: “Anladın mı, dinledin mi, bana bak, beni dinle, anlaşıldı mı?” ve benzeri sözlerden kaçınmalıdır.