“Sahur” seher vaktinde yiyilecek yemektir. “Seher” de ikinci fecirden (sabah namazı girdiği vakitten) biraz evvel olan vakit demektir.
• Oruç tutacak kimsenin sahur yemeği yemesi müstehaptır. Bunun vakti, gecenin sonudur.
Sahur yemeği oruç için insana kuvvet verir. Sahurun geciktirilmesi müstehap ise de ikinci fecrin tulü’ yani sabah namazının vakti girip girmediğinde şüphe edilecek zamana kadar geciktirilmesi mekruhtur.
• Oruç hali namazda kalbin huzuruna mani olmasın diye vakit girince iftarı acele etmek yani akşam namazı kılmadan evvel oruç açmak, müstehaptır.
• Akşamleyin iftar esnasında duâ edilmesi sünnettir.
• Orucu hurma gibi tatlı bir şey ile açmak menduptur.
• Oruçlunun yakınlarına, fakirlere fazla ihsan etmesi ve sadaka vermesi müstehaptır.
• Oruçlunun mümkün olduğu kadar gece ve gündüz Kur’ân-ı Kerîm okuması, zikir ile, Resûl-i Ekrem Efendimiz’e salevâtı şerife okuması ve ilim ile meşgul olması müstehaptır.
• Oruçlunun fuzuli kelâmdan, yani: Lüzumsuz sözlerden dilini tutması da müstehaptır. Gıybetten, nemimeden (söz taşımaktan) kaçınmak her zaman lazımdır. Bu Ramazan-ı şerifte ise daha kuvvetli olmalıdır.
Ramazan-ı şerîfte mümkünse oruç tutmaya mani olacak derecede vucûda zafiyet veren işlerde bulunmamalıdır. Kat’î bir zaruret bulunmadıkça kendisini pek ağır işler ile yorarak oruç tutamaz bir hâle getirmek uygun değildir.