PEYGAMBER EFENDİMİZ (S.A.V.)’İN DUÂSI
Ebû Hüreyre (r.a.) şöyle anlattı: Annemi İslâm’a dâvet ediyordum ama o bir türlü bunu kabul etmiyordu. Birgün yine onu dâvet edince Resûlullah (s.a.v.) hakkında hoşuma gitmeyen şeyler söyledi. Ağlayarak Resûlullah’ın huzûruna vardım ve ona: ‘Ey Allâh’ın Resûlü, annemi İslâm’a dâvet ettim. Fakat o senin hakkında hoşuma gitmeyen şeyler söyledi. Annemin hidâyete ermesi için duâ buyurun’ deyince Peygamberimiz (s.a.v.), ‘Allâh’ım! Ebû Hüreyre’nin annesine hidâyet nasîb eyle.’ diye duâ etti.
Sevinerek dışarı çıktım. Eve varıp kapıya yaklaşınca, baktım kapı kapalı. Annem, ayak seslerimi duymuştu. “Ebû Hüreyre, yerinde dur.” dedi. Suyun sesini işitiyordum. Gusletti ve biraz sonra annem elbisesini giymiş, başını da acele ile örtmüş olarak kapıyı açtı ve “Eşhedü en lâ ilâhe illallâh ve eşhedü enne Muhammeden abdûhû ve resûlühû” dedi. Mânâsı: Şehâdet ederim ki Allah’tan başka ilâh yoktur ve yine şehâdet ederim ki Muhammed (s.a.v.), Allâh’ın kulu ve resûlüdür.
Koşarak Peygamberimiz’in yanına vardım. Daha önce kederimden ağladığım gibi şimdi de sevincimden ağlıyordum. “Müjde, Yâ Resûlallah!, Allahü Teâlâ duanı kabûl etti; Ebû Hüreyre’nin annesini İslâm’a hidâyet buyurdu.” dedim.
Sonra, “Yâ Rasûlallah, Allâh’a duâ etseniz de, beni ve annemi, erkek-kadın bütün mü’minlere sevdirse.” ricâsında bulundum. O da: “İlâhî! Bu kulcağızını ve anasını bütün mü’minlere sevdir.” diye duâ buyurdu. İşte, bunun için adımı duyan erkek-kadın her mü’min bizi sever.”
B E Y İ T :
Hâk ol ki Hudâ mertebenî eyleye âlî
Tâc-i ser-i âlemdür o kim hâk-i kademdür. (Rûhî)
Yâni: Toprak gibi alçak gönüllü ol ki, kim ayaktozu olabilirse o alemin baş tacıdır.