“Bütün nasihatlerden asıl gâye, yalnız bilip işitmek değil, amel etmektir. Görmez misin ki; bir hastaya, sadece hastalığının ilacını bilmesi fayda vermez. Hasta, o ilacı kullanmadıkça, şifa bulamaz.
İşte bütün bu ısrarlar ve mübalağalar, amele teşvik içindir. Zira kendisi ile amel olunmayan ilim, (kıyamette) sahibinin aleyhine delil olacaktır. Peygamber Efendimiz sallallâhü aleyhi ve sellem şöyle buyurmuşlardır: ‘Kıyamet gününde en şiddetli azâba uğrayacak olan kimse, (amel etmediği için) ilmi kendisine fayda vermeyen âlimdir.” (Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî, c. 1, m. 73)
MÜSLÜMANLAR KÂĞIDA BÜYÜK HÜRMET GÖSTERİRLER
Osmanlı memleketlerine gelen seyyahlar, kâğıda gösterilen saygıyı şöyle ifade etmişlerdir:
“Kâğıdın, Müslümanlar arasında kıymetli bir yeri vardır. Kâğıda hürmet ettikleri için yerde bir kâğıt görseler üstüne basmazlar ve üzerinden geçmezler. Yerden alıp bir duvar boşluğuna koyarlar. Bu saygı, kâğıdın, bir Kur’ân-ı Kerîm sayfası olabileceği endişesinden dolayıdır.”
Avusturya Sefîri olarak 1554’den 1562’ye kadar Osmanlı memleketinde kalan Busbeg’in hatıralarından:
“…İstanbul’a doğru ilerlediğimiz yolculuğumuz sırasında, Türklerin imâret dedikleri hanlarda kalmıştık. Duvarların deliklerine sokulmuş kağıt parçaları dikkatimi çekti.. Bunlara çok rastlamıştım.
Bunları bulundukları yerden alarak Türklere gösterip üzerlerinde neler yazdığını sorduğum zaman, mühim bir şey yazılmamış olduğunu anladım.
Ancak daha sonraları anladım ki, Türklerin kâğıda karşı gösterdikleri saygı, üzerine Allâh’ın adı yazılabilmesinden ileri geliyormuş. Onun için, nerede bir kâğıt parçası görseler, ayak altında çiğnenmesin, kirlenmesin diye yüksek bir yere, bilhâssa duvar kovuklarına koyarlarmış.”
💎 Kıssadan Hisseler ve Manevi İbretler
Büyük velî İmâm-ı Rabbânî Hazretleri bir mektubunda şöyle buyurur: 'Bütün nasihatlerden asıl gaye, yalnız bilip işitmek değil, amel etmektir. Görmez misin ki bir hastaya, sadece ilacını bilmesi fayda vermez. Kullanmadıkça şifa bulamaz.'
Bütün ısrarlar, amele teşvik içindir. Kendisiyle amel olunmayan ilim, kıyamette sahibinin aleyhine delil olur. Efendimiz 'sallallâhu aleyhi ve sellem' şöyle buyurmuştur: 'Kıyamet gününde en şiddetli azaba uğrayacak kimse, ilmi kendisine fayda vermeyen alimdir.'
Osmanlı memleketlerini ziyaret eden Batılı seyyahlar, Müslümanların kâğıda gösterdiği büyük hürmeti hayranlıkla anlatırlar. Yerde bir kâğıt görseler, üzerinde Allâh'ın ismi yazılı olabilir endişesiyle çiğnemez, hürmetle kaldırıp duvar kovuklarına koyarlardı.
1554'te İstanbul'a gelen Avusturya Sefiri Busbecq hatıralarında der ki: 'Türklerin kâğıda hürmeti, üzerine Allâh'ın adı yazılabilme ihtimalindendir. Nerede bir kâğıt görseler, ayak altında kirlenmesin diye yüksek yerlere ve duvar deliklerine sokarlardı.'
📺 Bu İçeriğin Videosunu İzleyin
Görsel anlatım ve sesli tilâvet ile YouTube kanalımızda yayında: