📜 YÛNUS BİN UBEYD (RAH.)
Bir gün, bir adam, elbiselik kumaş istemişti. Yûnus rahimehullâh, çırağına, gösterdiği bir kumaş topunu açıp sermesini istedi. Çırağı, topu sererken kumaşın çok güzel olduğunu ima edercesine kumaşa elini vurup “Mâşâallah” dedi. Bunu gören Yûnus rahimehullâh, bu hareketin müşteriye karşı kendi kumaşını övmek olacağını düşünerek hakka girmek korkusundan çırağına o kumaşı kaldırmasını söyledi. Buyururdu ki:
“Şu iki şeyden daha kıymetli bir şey yoktur: Helâl para ve dâima sünnet-i seniyye üzere amel eden kimse.”
“Bir adam, bir Müslümana gelir, belirli bir vadeyle ondan mal alır. Fakat vadesi dolduğu hâlde borcunu ödemez, sağda solda dolaşarak o parayla, Allâhü Teâlâ’nın kendisine bereket vermesini, kazancını artırmasını beklerse vallahi o maldan kazandığı her bir dirhem, ona haramdır. İnsanların mallarını çalan bir hırsız, benim nazarımda, bu adamdan daha kötü değildir.”
“Bir insanın verâ sahibi olup olmadığını, konuştuğu zaman kelâmından anlarsın.”
“İki haslet vardır ki bir kimsede bunlar, iyi ve doğru-dürüst olursa diğer işleri de iyi ve güzel olur: Namazı ve konuşması.”
“Ben, yüz tane güzel haslet sayarım fakat bakıyorum da onlardan biri bile bende yok.” ve “İnsanların hâlini düzeltmek gayreti ile kitaplar yazdık fakat kendi hâlimizi düzeltmeyi ihmal ettik.” diyerek tevazularını gösterirdi.
Bir zât, “Az önce, bazı kimselerin yanına uğradım, birbirleriyle kader hakkında tartışıyorlardı.” dedi. Yûnus rahimehullâh da “Şâyet günahlarını düşünüp tevbe etmeye gayret etselerdi, kader hakkında tartışacak vakit bulamazlardı.” dedi.
Ölüm döşeğinde yatarken bir ara ayaklarına bakıp ağlamıştı. Kendisine neden ağladığı sorulunca, tevazu göstererek “Şu iki ayağım, Allah Azze ve Celle yolunda yeterince tozlanmadı, hâlim nice olacak diye, ona ağlıyorum.” dedi.
“Şu iki şeyden daha kıymetli bir şey yoktur: Helâl para ve dâima sünnet-i seniyye üzere amel eden kimse.”
“Bir adam, bir Müslümana gelir, belirli bir vadeyle ondan mal alır. Fakat vadesi dolduğu hâlde borcunu ödemez, sağda solda dolaşarak o parayla, Allâhü Teâlâ’nın kendisine bereket vermesini, kazancını artırmasını beklerse vallahi o maldan kazandığı her bir dirhem, ona haramdır. İnsanların mallarını çalan bir hırsız, benim nazarımda, bu adamdan daha kötü değildir.”
“Bir insanın verâ sahibi olup olmadığını, konuştuğu zaman kelâmından anlarsın.”
“İki haslet vardır ki bir kimsede bunlar, iyi ve doğru-dürüst olursa diğer işleri de iyi ve güzel olur: Namazı ve konuşması.”
“Ben, yüz tane güzel haslet sayarım fakat bakıyorum da onlardan biri bile bende yok.” ve “İnsanların hâlini düzeltmek gayreti ile kitaplar yazdık fakat kendi hâlimizi düzeltmeyi ihmal ettik.” diyerek tevazularını gösterirdi.
Bir zât, “Az önce, bazı kimselerin yanına uğradım, birbirleriyle kader hakkında tartışıyorlardı.” dedi. Yûnus rahimehullâh da “Şâyet günahlarını düşünüp tevbe etmeye gayret etselerdi, kader hakkında tartışacak vakit bulamazlardı.” dedi.
Ölüm döşeğinde yatarken bir ara ayaklarına bakıp ağlamıştı. Kendisine neden ağladığı sorulunca, tevazu göstererek “Şu iki ayağım, Allah Azze ve Celle yolunda yeterince tozlanmadı, hâlim nice olacak diye, ona ağlıyorum.” dedi.
📺 Bu İçeriğin Videosunu İzleyin
Görsel anlatım ve sesli tilâvet ile YouTube kanalımızda yayında: