📜 MEKTÛBÂT-I ŞERÎFE’DEN: HUŞÛ İLE NAMAZ
MEKTÛBÂT-I ŞERÎFE’DEN: HUŞÛ İLE NAMAZ
Bir kimse, müminin mîracı olan namazı kılacağı zaman, tam bir tahâretle ve güzelce abdest aldıktan sonra namaza, ihlâsla niyet etmesi icap eder.
• Farzları cemaatle kılmaya ehemmiyet vermek, hattâ iftitah tekbirini imamla beraber almayı hiç terk etmemek, namazları müstehab vaktinde kılmak ve kırâatte sünnet olan miktara riâyet etmek lâzımdır.
• Rükû ve secdede, âzâların sükûnet bulması muhakkak lâzımdır. Kavmede (rükûdan doğrulduktan sonraki kıyamda), her âzâ, yerine dönüp karar kılacak şekilde, tam olarak kalkıp doğrulmak icap eder. Doğrulduktan sonra da âzâların sükûnet bulması lâzımdır. İki secde arasındaki oturuşta da, kavmede olduğu gibi ta’dîl-i erkâna riâyet etmek lâzımdır.
• Rükû ve secde tesbihlerinin en azı üç, çoğu ise -farklı görüşlere göre- yedi veya on birdir. İmamın tesbîhlerinin adedinin, cemaatin hâline göre olması lâzımdır. Yalnız kılan insanın, gücü yettiği zaman, tesbihleri en az mertebede (yani üç kere) okumaktan hayâ etmesi; en az beş veya yedi tesbih okuması lâzımdır.
• Secdeye giderken, yere en yakın olan uzvundan başlayarak; evvela dizlerini, sonra ellerini, sonra da burnunu ve alnını yere koyar. Ellerini ve dizini yere koyarken sağdan başlaması, secdeden kalkarken de semaya en yakın uzvundan başlaması lâzımdır. O hâlde secdeden kalkarken önce alnını kaldırması icap eder.
• Kıyâmda, secde mahalline, rükûda, ayaklarının üstüne, secdede, burnunun ucuna, ka’dede, ellerine bakmalıdır. Peygamber Efendimizden (s.a.v.) rivâyet olunduğu üzere; huşû ile namaz, ancak, kılan kimsenin, gözlerini, bu yerlere sabitlemesi ve bakışlarını, başka taraflara çevirmemesi ile mümkün olur.
• Parmakları, rükûda açık tutmak ve secdede birleştirmek, sünnettir. Buna riâyet etmelidir. Resûlullah Efendimiz (s.a.v.), birçok faydası olduğu için böyle yapılmasını emretmiştir. Bizim için Peygamberimize (s.a.v.) uymaya denk, başka hiçbir amel yoktur… (c. 1, m. 266)
Bir kimse, müminin mîracı olan namazı kılacağı zaman, tam bir tahâretle ve güzelce abdest aldıktan sonra namaza, ihlâsla niyet etmesi icap eder.
• Farzları cemaatle kılmaya ehemmiyet vermek, hattâ iftitah tekbirini imamla beraber almayı hiç terk etmemek, namazları müstehab vaktinde kılmak ve kırâatte sünnet olan miktara riâyet etmek lâzımdır.
• Rükû ve secdede, âzâların sükûnet bulması muhakkak lâzımdır. Kavmede (rükûdan doğrulduktan sonraki kıyamda), her âzâ, yerine dönüp karar kılacak şekilde, tam olarak kalkıp doğrulmak icap eder. Doğrulduktan sonra da âzâların sükûnet bulması lâzımdır. İki secde arasındaki oturuşta da, kavmede olduğu gibi ta’dîl-i erkâna riâyet etmek lâzımdır.
• Rükû ve secde tesbihlerinin en azı üç, çoğu ise -farklı görüşlere göre- yedi veya on birdir. İmamın tesbîhlerinin adedinin, cemaatin hâline göre olması lâzımdır. Yalnız kılan insanın, gücü yettiği zaman, tesbihleri en az mertebede (yani üç kere) okumaktan hayâ etmesi; en az beş veya yedi tesbih okuması lâzımdır.
• Secdeye giderken, yere en yakın olan uzvundan başlayarak; evvela dizlerini, sonra ellerini, sonra da burnunu ve alnını yere koyar. Ellerini ve dizini yere koyarken sağdan başlaması, secdeden kalkarken de semaya en yakın uzvundan başlaması lâzımdır. O hâlde secdeden kalkarken önce alnını kaldırması icap eder.
• Kıyâmda, secde mahalline, rükûda, ayaklarının üstüne, secdede, burnunun ucuna, ka’dede, ellerine bakmalıdır. Peygamber Efendimizden (s.a.v.) rivâyet olunduğu üzere; huşû ile namaz, ancak, kılan kimsenin, gözlerini, bu yerlere sabitlemesi ve bakışlarını, başka taraflara çevirmemesi ile mümkün olur.
• Parmakları, rükûda açık tutmak ve secdede birleştirmek, sünnettir. Buna riâyet etmelidir. Resûlullah Efendimiz (s.a.v.), birçok faydası olduğu için böyle yapılmasını emretmiştir. Bizim için Peygamberimize (s.a.v.) uymaya denk, başka hiçbir amel yoktur… (c. 1, m. 266)
📺 Bu İçeriğin Videosunu İzleyin
Görsel anlatım ve sesli tilâvet ile YouTube kanalımızda yayında: