Resûlullah Efendimiz (s.a.v.) buyurdular: “İki Müslüman karşılaşıp biri diğerine selâm verdiği zaman; bu ikisinden, Allâhü Teâlâ’ya en sevgili olanı, arkadaşına güler yüzlü olanıdır. Bunlar musâfaha yaptıkları zaman ise Allâhü Teâlâ, onlara yüz rahmet indirir. Doksanı ilk selâm verip elini uzatanın, onu da musâfaha yapılanındır.” (Münâvî, Feyzu’l-Kadîr)
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا الْتَقَى الْمُسْلِمَانِ فَسَلَّمَ أَحَدُهُمَا عَلَى صَاحِبِهِ كَانَ أَحَبُّهُمَا إِلَى اللهِ أَحْسَنَهُمَا بِشْرًا بِصَاحِبِهِ، فَإِذَا تَصَافَحَا أَنْزَلَ اللهُ عَلَيْهِمَا مِائَةَ رَحْمَةٍ، لِلْبَادِئِ تِسْعُونَ وَلِلْمُصَافَحِ عَشَرَةٌ. (فيض)