Ebu’l-Ferec el-Bağdâdî (rah.) dedi ki: İnsanların birçoğunda şunları gördüm:
Üzerlerine pislik sıçramasından sakınıyorlar, fakat (manevî necâset olan) gıybetten çekinmiyorlar.
Çokça sadaka veriyorlar, fakat işlerinde haram muameleden sakınmıyorlar.
Geceleri teheccüd kılıyorlar, fakat farz namazlarını vaktinde kılmayıp tehir ediyorlar.
Bunlar gibi daha birçok şeyde gayret edip de asıl olan şeyleri zâyi ediyorlar. Bunun sebebini araştırdım ve iki şeyden dolayı olduğunu anladım:
Birincisi: Bu hâl artık onlarda âdet hâline gelmiştir.
İkincisi: Arzu ettikleri şeyi elde etmek husûsunda nefislerine mağlup olmalarıdır. Zira nefis, galip geldiği zaman, kişinin artık hakikatlere karşı kulakları sağır, gözleri kör olur!