Zuhruf Sûresi’nin 67. âyet-i kerîmesinde şöyle buyurulmuştur -meâlen-: “Dostlar o gün, birbirlerine düşmandırlar. Yalnız takvâ sahipleri müstesnâdır.”
Bu âyet-i kerîme şöyle tefsir edilmiştir:
O gün; o kıyamet zamanında, dünyadaki dostların bazıları, bazısı için düşmandır. Bu dünyada din için değil, dünyalık menfaatler için birbirlerine dost görünerek birtakım günahları işlemiş olanlar, âhirette bu hareketlerinin ne derece yanlış ve fena olduğunu anlayacaklardır. Birbirlerini doğru yoldan uzaklaştırmış olduklarından dolayı aralarında bir düşmanlık, bir nefret meydana gelecektir. Yalnız takvâ sahipleri müstesnâdır. Dünyadayken sadece Allah rızası için birbirini sevmiş, dînî vazifelerini îfâ etmiş olan mümin kullar başkadır. Bunların arasındaki din kardeşliği âhirette de devam edecektir. Bunlar birbirleriyle âhirette de güzelce görüşecekler, birbirleri hakkında hayır murat edeceklerdir.
İnsanların, aralarında samimi ve ahlâkın faziletine dayanan bir muhabbetin tecellî edebilmesi için hepsinin de ulvî bir gayeye yönelmeleri, dînî bir terbiye ile vasıflanmaları, Cenâb-ı Hakk’a hakîkî manada kulluk yapmakla iftihar ediyor olmaları lâzımdır. Aralarında böyle bir birlik bulunan zâtların karşılıklı muhabbetleri, âhirette de devam edecektir ve bunların hepsi de âhiret nimetlerine nâil olacaklardır. İşte bu, İslâm terbiyesinin pek yüksek bir neticesidir.