Fakîh Ebulleys Semerkandî (rah.) şöyle dedi: Tûl-i emel sahibi olmayanlara; sonu gelmeyen dünya arzusu peşinde koşmayanlara Allâhü Teâlâ dört şeyle ikramda bulunur:
1- İbâdet hususunda onun kuvvetini arttırır. Çünkü kul yakında öleceğinin idrâkinde olursa karşısına çıkan sıkıntı ve zorluklara aldırmaz, bütün gücü ile ibâdet etmeye çalışır ve böylece ameli çoğalır.
2- Geleceğe dâir üzüntüsünü azaltır. Çünkü kul, kendisinin yakında öleceğini bilirse karşısına çıkan sıkıntı ve zorluklara aldırmaz.
3- Aza râzı kılar; kanâatkâr olur. Çünkü yakında öleceğine inanan bir kimse dünya malı talep etmez; bütün derdi ve düşüncesi âhiret tasası olur.
4- Kalbini nurlandırır. Zîrâ denilmiştir ki: Kalbin nûru şu dört şeyledir. Aç bir karın (az yemek), güzel ahlâklı bir arkadaş, geçmişte işlediği günahları unutmamak, emelini kısa tutmak; tûl-i emel sahibi olmamak.
Tûl-i emel sahiplerini, Allâhü Teâlâ dört şeyle cezalandırır:
1-İbâdet ve tâatte tembellik.
2-Dünya dertlerinin çok olması.
3-Dünya malı biriktirmeye karşı hırslı olması.
4- Kalbinin katılaşması. Zîrâ kalp katılığı şu dört şeyden olur: Dolu bir karın (tıka basa yemek), kötü kimselerle arkadaşlık etmek, geçmiş günahlarını unutmak, tûl-i emel.
Öyle ise Müslüman, sonu gelmeyen dünya arzusu peşinde koşmamalıdır. Çünkü o, hangi nefesinde ve hangi adımında öleceğini bilemez. Nitekim âyet-i kerîmede (meâlen) “Hiçbir kimse hangi yerde öleceğini de bilemez.” (Lokman Sûresi, âyet 34) buyurulmaktadır. (Tenbîhü’l-Gâfilîn)
MÜMİN DÜNYAYA DEĞİL ÂHİRETE HARÎS OLMALI
Ocak 22, 2020