Vaktiyle adamın biri, pek daralmış ve çâresiz kalıp evin bir eşyasını satmak üzere sırtına yüklenip pazara götürürken, yolda, tebdil-i kıyafetle şehri dolaşmaya çıkan valiye rast gelmiş. Vali, onun halini sorunca biçare derdini anlatmış. Vali, adamın haline acıyarak: “Sana para mı, bir merkep veya birkaç koyun mu, yoksa bir bağ mı vereyim? Hangisini istersin”, demiş.
Adam: “Efendim! Sayenizde paraları kemere kor, merkebe biner, koyunları önüme katar, bağa gider, sağlığınıza dua ederim,” demiş.
Bu söz valinin çok hoşuna gitmiş ve saydığı şeylerin hepsini vemiş.