Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.) buyurdular:
“Beş vakit namaz büyük günahtan sakındıkça aralarındaki diğer günahlara keffâret olur.”
“Kıyâmet gününde kulun ilk bakılacak ameli namazıdır. Eğer o tam bulunursa diğer amelleri de kabûl edilir, eğer noksan bulunursa diğerleri de kabul olunmaz.”
“Muhakkak ümmetimden iki adam namaz için dururlar, rükû ve secdeleri de birdir. Lâkin onların namazları arasındaki derece farkı gök ve yeryüzü arası kadardır.”
Bu Hadîs-i Şerîf namazda huşûun, kalbi ve kalıbı ile namazın adabına
riayet etmenin ehemmiyetine işâret etmektedir.
“İnsanların hırsızlık bakımından en kötüsü namazından çalandır.”
“Cemâatle namaz, yalnız kılınan namazdan yirmi yedi derece üstündür.”
“Kim kırk gün iftitâh tekbirini kaçırmaksızın cemaatle namaz kılarsa, ona iki berat yazılır: münâfıklıktan berat, cehennemden berat.” “Bir namaz kıldığında (hayata) veda edenin namazı gibi kıl.” “Kimin namazı onu günahlardan ve çirkinliklerden alıkoymuyorsa (namaz onun) ancak Allâh’dan uzaklığını artırır.” Muhakkak namaz münâcâttır: Allâhü Teâlâ’ya ilticâdır. İlticâ gafletle mümkün olmaz. Bedeniyle beraber kalbi hazır olmayan kimsenin namazını Hak Teâlâ kabûl etmez.
“Bir adam Resûlullâh’a s.a.v.) geldi ve ‘Allâha dua edin de şefaat
ettiklerinizden ve cennette refiklerinizden (arkadaşlarınızdan) olayım’
dedi. Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.):
“Çok secde ederek bana yardımcı ol” buyurdular.
“Kul gizli yaptığı secdeden daha faziletli şeyle Allâhü Teâlâ’ya
yaklaşamaz.”
“Kul Allâhü Teâlâ’ya secde ettiği vakit en yakın olur. Secdede çok dua ediniz.”