İnsanların en faziletlisi Allâhü Teâlâ’nın Habîbi Hz. Muhammed Mustafa’dır (s.a.v.). Sonra diğer peygamberler (a.s.), sonra aşere-i mübeşşere, sonra Bedir Gazası’nda bulunan üç yüz on üç sahâbî, sonra Hudeybiye gazasında bulunan bin dört yüz ashâb, sonra Fahr-i Âlem’in (s.a.v.) vefatı esnasında yüz on dört bin ashâb, sonra tâbiîn, sonra tebe-i tâbiîn, sonra kıyamete dek bulunan mü’minlerden ilmi ile amel eden âlimler, sonra ibâdet edenler, sonra diğer mü’minlerdir. Resûlüllah’ın bütün ashâbı âdildirler, hak üzeredir. Allâhü Teâlâ, Kur’ân-ı Kerim’inde, Fahr-i Âlem (s.a.v.) hadîs-i şerîfinde onların hepsini methetmiştir. Allâhü Teâlâ (meâlen):
“Hakîkaten Allah o mü’minlerden râzı oldu, ağacın altında sana bîat ederlerken, ki kalblerindekini bildi de üzerlerine o sekîneti indirdi ve kendilerini yakın bir fetih ile mükafatlandırdı.” (Fetih sûresi, âyet 18) “…Mühacirîn ve ensar ve ihsan ile onların ardınca gidenler, Allah onlardan razı oldu, onlar da Allah’tan razı oldular ve onlara altlarında nehirler akan cennetler hazırladı ki içlerinde ebediyyen bâkî olacaklardır, işte azîm fevz(büyük kurtuluş), budur.” (Tevbe Sûresi, âyet 100)
Bu âyet-i kerîme nazil olunca Fahr-i Âlem (s.a.v.) şöyle buyurdu: “Bu âyet-i kerîme ümmetimin tamamı hakkında nâzil olmuştur. Allâhü Teâlâ ümmetimin hepsinden râzı oldu. Allah bir kere râzı olunca (artık) gadap eylemez.”
Peygamber Efendimiz diğer bir hadîs-i şerîşerinde: “Benim ashâbım cehâleti giderip hakkı izhar etmekte, aydınlatmakta nûrânî yıldız gibidir. Sizler hangisine uyarsanız hidayet bulursunuz.” buyurdular.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ashabına muhabbet ve hayır ile zikir etmeyi ümmetine emretti ve onları ayıplamayı yasakladılar.
Resûlullah’ın ashabını sevmeyen, Ehl-i sünnet değildir bid’atçıdır ve fâsıktır.
Biz Resûlullah’ın ashabının hepsini severiz ve şefaatlerini umarız.
İNSANLARIN EN ÜSTÜNÜ
Ocak 12, 2020