Evlenmek Peygamber Efendimizin (s.a.v.) bir sünnet-i seniyyesidir. Müslümanlar evlilik ile çoğalırlar. Evlilik ile ahlâk muhafaza edilir. Evlilikte aile fertlerinin karşılıklı bir muhabbet ve samimiyet içinde olması icab eder. Talâk (boşama) ise meşrû bir sebebe dayanmadıkça mübah değildir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.):
“Evleniniz, boşamayınız. Şüphe yok ki Allâhü Teâlâ zevklerine çok düşkün erkekler ile zevklerine çok düşkün kadınları sevmez.” buyurdular.
Sadece zevklerini, nefislerini tatmin için başkaları ile evlenmek maksadıyla boşananlar, Cenâb-ı Hakk’ın muhabbetine, lütuf ve ihsanına mazhar olabilmek şerefinden, nimetinden mahrum kalırlar. Ancak meşru bir sebepten dolayı talâka müracaat edilebilir. Meselâ, eşinin gayr-i meşru işinden dolayı boşanmayı tercih eder.
Müslümanlıkta kocaların mehir vermek, nafakayı, meskeni temin etmek gibi vazifeleri hanımların vazifelerinden fazla olduğundan ve erkekler daha çok muhâkemeye sahip olup nefislerine hâkim olacaklarından talâk hakkı esasen erkeklere verilmiştir. Böyle iken bu hak, nikâh yapılırken kadına da verilebilir.
Erkek ve kadın her iki taraf aile hayatının kıymetini takdir etmeli, birbirine samimiyetle bağlı bulunmalıdır. Bahaneler ile talâka (boşamaya) tevessül etmemelidir. Aksi takdirde mânevî mesuliyetten kurtulamazlar.
Allâhü Teâlâ (meâlen): “…Fakat (kadınlarınız) sizi dinlerlerse artık onların aleyhlerinde bir yol aramayınız. Şüphe yok ki, Allâhu Teâlâ çok yücedir, çok büyüktür.” (Nisa sûresi, âyet 34) buyurmaktadır.