Resûlullâh (s.a.v.) bir yolculukta idi. Ashâbına, bir koyunu kesip hazırlamalarını emretti. Ashabından biri:
“Yâ Resûlallâh! Boğazlamayı ben yaparım.” dedi. Bir başkası: “Yâ Resûlallâh! Yüzmeyi ben yaparım.” dedi. Bir başkası da: “Yâ Resûlallâh! Pişirmeyi de ben yaparım.” dedi. Peygamber Efendimiz (s.a.v.): “Odun toplamayı da ben yaparım.” buyurdu. Ashâb-ı Kirâm:
“Yâ Resûlallâh! İşi yapmak için biz kâfîyiz.” dediler. Fahr-i Kâinât Efendimiz (s.a.v.):
“Sizin kâfî olduğunuzu ben de biliyorum. Fakat kendimi sizin üstünüzde tutmak bana hoş gelmez.
Çünkü Allâh Sübhânehû ve Teâlâ Hazretleri kulunun arkadaşları arasında kendisini üstün tutmasını kerih (çirkin) görür.” buyurdu.