كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سُرَّ اِسْتَنَارَ وَجْهُهُ كَأَنَّ وَجْهَهُ قِطْعَةُ قَمَرٍ
“Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.) sevindiği zaman mübarek yüzü, ay parçası gibi parlardı.” (Hadîs-i Şerîf, Müttefekun Aleyh; Sahîh-i Buhârî ve Müslim)