Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.) buyurdular:
• “Birinizin önünde sofrası açık durdukça kaldırılıncaya kadar melekler size istiğfâr ederler.”
• “Muhakkak cennette dışından içi, içinden dışı görünen gurfeler (köşkler) vardır. Bunlar, güzel söz söyleyen, selâmı yayan, yemek
yediren, nafile oruca ve nafile namaza devam eden ve gece insanlar uykudayken nafile namaz kılanlar için (hazırlanmış)tır.”
• “Kim bir kardeşine arzu ettiği bir şeyi tattıracak olursa, Allâh ona milyon hasene yazar, onun milyon günahını siler, milyon derecesini yükseltir. Allâhü Teâlâ onu üç cennetten yedirir: Firdevs Cenneti, Adin Cenneti ve Huld Cenneti.”
• Hadîs-i Kudsî’de şöyle buyuruldu: “Kıyâmet gününde Hak Teâlâ kuluna hitâb eder:
Ey Ademoğlu, beni doyurmanı istedim, sen bana yedirmedin. Kul: Sen Alemlerin Rabbi’sin, seni nasıl doyurabilirim, der. Allâhü Teâlâ şöyle buyurur:
Falan müslüman kulum acıkmıştı. Sen onu doyurmadın. Eğer onu yedirse idin bana da yedirmiş olurdun.”
Hz. Ali (k.v.) “Din kardeşlerimi -az bir şey için bile olsun- yemeğe çağırmam, bana köle azad etmekten daha hoş gelir.” buyurdular. Câfer-i Sâdık (k.s.) Hazretleri: “Kardeşlerinizle sofrada bir araya geldiğinizde oturmayı uzatınız. Muhakkak bu vakitler ömürlerinizden sayılmaz.” buyurdular.
Hasan-ı Basrî (rh.) “Bir adamın kendisine, ana ve babasına yaptığı her türlü masrafının kıyâmet gününde hesabı sorulur. Ancak kişinin din kardeşleri için yemeğe yaptığı masraf hariçtir (onun hesabı sorulmaz). Zira o ateşten koruyan perdedir.” buyurdular.
Bir yere davet edilse (davet eden) zengin veya fakir olsa daveti kabul etmek sünnettir. Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.): “Gamîm’e de davet olunsam ona icâbet eder; giderdim” buyurdular. (Gamîm Medine’ye birkaç mil mesafede bir yerdir.)