İftirâkınla efendim bende tâkat kalmadı,
Yahpâre oldu bu dil, aşkta muhabbet kalmadı.
Şol kadar ağlattı ben bîçâreyi hükm-i kazâ,
Giryeden hiç Hazret-i Yâkûb’a nevbet kalmadı.
(Sultan Ahmed Han)
(Ayrılığınla Efendim bende tâkat kalmadı. Bu kalbim buz parçası oldu, aşkta sevgi kalmadı. Kader ben çâresizi o kadar ağlattı ki, ağlamakta Hazret-i Yâkûb’a sıra gelmedi.)