Bir derviş zorda kalmıştı. Birisi ona:
“Çok zengin birisi var. Eğer senin zorda kaldığını bilirse sana yardımcı olacağını zannediyorum.” dedi.
Derviş: Ben onu tanımıyorum, dedi.
Adam: Ben seni ona götüreyim, dedi.
Dervişi alıp zenginin evine götürdü. Derviş, karşısında dudağı sarkık, öfkeli ve asık suratlı bir adamı görünce hiçbir şey söylemeden oradan çıktı. Dervişi zengine götüren adam:
“Niye bir şey söylemedin?” diye sorunca derviş:
“Onun yapacağı yardımını asık suratına bağışladım” dedi.
Ekşi suratlıdan bir şey istememeli; ona ihtiyâcını bildirmemelidir. Çünkü çirkin huyu ve kötü meşrebi yüzünden huzursuzluk olur. Yani isteğin yerine gelmediği gibi bir de huzursuz olursun.
Gönlündeki gamı öyle birine söyle ki, güler yüzünden huzur ve rahat bulasın. (Gülistan’dan seçmeler, Çamlıca B.Y.)