Vaktiyle, saf-temiz bir adam, Hazreti Hızırı görmek dredine görmüş. Ona birileri:
“- Filan çöle gideceksin filan istikamete doğru yürüyeceksin, işte oralarda bir yerlerde Hızır’ı görebilirsin, demiş.
O da inanmış, o çöle gitmiş ve o istikamete doğru yüürmeye başlamış. Gariban adam çölde epeyce yürümüş. Bir müddet sonra birisiyle karşılaşmış:
“- Selâmun aleyküm…”
“- Aleyküm selâm.”
“- Hayırdır, yolculuk nereye kurban?” demiş karşılaştığı adam.
“- Ben Hızır’ı görmek istiyorum. bu çölde bu istikamete gidersem görebleceğimi söylediler…. Gidiyorum işte….”
“- Peki Hızır’ı görünce tanıyabilecek misin?..
Saf adam:
“- Vallahi, o hiç aklıma gelmedi demiş.
“- Üzülme… Ben sana tarif edeyim: Benim gibi kara kuru, seyrek sakallı bir adamdır.
“- Eyvallah kurban demişler ve birbirlerinin tersine yürümüşler.
Çok geçmeden aklı başına gelmiş,geri dönmüş ama, kara kuru seyrek sakallı Hızır (a.s.) sır olup gitmiş.
Adamcağız kulağını kaşımış ve…
“- Hay Allah, kaçırdık.” demiş. Hızır’ı kaçırdığına pişman olmuş.