Îmânın kemâli farz ameller iledir. Bütün farz amellerin aslı ve dînin direği beş vakit namazdır. Farz olduğu pek çok âyet-i kerîme, hadîs-i şerîf ve icmâ-ı ümmet ile sâbittir. Farz olduğu hakkındaki âyet ve hadîsler hiçbir suretle te’vîl edilemez.
Kur’ân-ı Kerîm’de pek çok âyet-i kerîmede geçen “salât” kelimesinden murâd beş vakitte edâ olunagelen mâlûm rükünlar ve mahsûs fiiller olduğu Peygamberimiz’in vakt-i saâdetinden sonra her devirde tevâtür ile inkârı mümkün olmayacak derecede kuvvetli olarak nakil olunmuştur. Kur’ân-ı Kerîm ve hadîs-i şerîflerde namaz manasında geçen ‘Salât’tan murâd bu malûm rükünlar değildir, ancak zikretmektir ve düşünmektir.” demek sapıklıktır.
Her akıllı ergenlik çağına gelen kimse, îmân olunacak şeyleri Ehl-i Sünnet itikâdı üzere bilip îmân ettikten sonra beş vakit namazın farzlarını, vâciblerini ve âdâbını öğrenmesi ve namazını Peygamberimizden geldiği üzere bütün işlerinden önce yerine getirmesi lâzımdır.
Ehl-i sünnet ve cemâatin icmâı şöyledir:
Namaz borcu tevbe ile ve diğer iyilikler ile ödenmez, kazâ edilmelidir. Tevbe, ancak edasını te’hîr etmenin günâhını giderir.
Hâsılı namâzı kılmayıp zâyi edenlere büyük azâb olacağı Kur’ân-ı Kerîm’de ve hadîs-i şerîflerde açıkça bildirilmiştir.
Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.) “Kim farz namazlarını terk ederse kıyâmet gününde Allâhü Teâlâ’nın gazabına uğrar.” buyurmuşlardır.
Emri altındakilere; âilesine ve evlâdına yedi yaşından sonra abdest, gusül ve namazı öğretmelidir. Namazı itiyad edinmesi, alışkanlık hâline getirmeleri için güzellikle ve takatlerine göre emretmeli ve namazı yanında kıldırmalıdır.