Hz. Muaviye (r.a.) vefat edeceği vakit oğullarını topladı ve onlardan birine hitaben:
“Sana emanet ettiğim şeyi getir” dedi. Oğlu, kilitli ve mühürlü bir kutu getirdi. Yanındakiler onda bir mücevher olduğunu zannettiler. Sonra:
“Bunu, şu günüm için saklıyordum” dedi ve açmasını emretti. İçinde üç elbise vardı. Dedi ki:
“Şu, Resûlullâh’ın bana giydirdiği gömlektir, şu da Vedâ Hacc’ından döndüğünde bana giydirdiği ridâdır (belden yukarıya giyilen kıyafet).”
Resûlullah’ın (s.a.v.) bu hediyelerini aldıktan bir müddet sonra:
“Yâ Resûlallâh, üzerinizdeki şu izarı da (belden aşağıya giyilen kıyafet) bana verir misiniz” dedim.
“Ey Muâviye, evime gittiğimde onu sana gönderirim,” buyurdu ve gönderdiler.
Bir gün Resûlullâh (s.a.v.), hacâmatçıyı çağırdı. Mübarek başından kan aldırdı.
“Yâ Resûlullâh, şu saçları bana verir misiniz” dedim.
“Ey Muâviye, al” buyurdular.
O saçlar bu ridâdadır. Öldüğüm zaman beni Resûlullâh’ın gömleğiyle kefenleyin, ridasına sarın, izârım da Resûlullâh’ın izârı olsun. Resûlullâh’ın saçlarının birazını çeneme ve burnuma koyun. Kalanını da göğsümün üzerine koyduktan sonra Erhamürrâhimîn olan Rabbimin rahmetiyle benim aramdan çekilin. (Vesâyâ’l-Ulemâ)