PEYGAMBERLERDEN (A.S.) SONRA EN FAZİLETLİ ZAT: HZ. EBÛ BEKİR (R.A.)
Hz. Ömer (r.a.) buyurdu ki:
“İnsanlar içinde Allâhü Teâlâ’yı en iyi bilen ve ondan en çok korkan Ebû Bekir’dir.”
“Ebû Bekir bizim efendimiz, en hayırlımız ve Resûlullâh (s.a.v.) tarafından en çok sevilenimizdir.”
Hz. Ömer (r.a.) bir gün minbere çıkıp şöyle buyurdu: Dikkat ediniz! Bu ümmetin peygamberinden sonra en faziletli olanı Ebû Bekir’dir. Kim bundan başka bir şey söylerse o iftiracıdır. Ona, iftira edene verilen ceza vardır.
Hz. Ali (r.a.) buyurdu ki: Resûlullâh’tan (s.a.v.) sonra insanların en faziletlisi Ebû Bekir ve Ömer’dir. Bir mü’minin kalbinde benim sevgimle Ebû Bekir ve Ömer’e düşmanlık birleşmez.
Rebi’ b. Enes (r.a.) buyurdu ki: Peygamberlerin Ashâbına baktık da Ebû Bekir es-Sıddîk gibi bir ashab göremedik.
Ebû Husayn (r.a.) buyurdu ki: Hz. Âdem’in (a.s.) neslinden, nebi ve resûllerden sonra Hz. Ebû Bekir’den daha faziletli bir kişi dünyaya gelmedi.
Tâbiînden Şa’bî (rh.) buyurdu ki: Allâhü Teâlâ Ebû Bekir’e (r.a.), başka hiç kimseye vermediği dört hususiyeti ihsan etmiştir:
Onu sıddîk diye isimlendirdi. Başka hiç kimseyi sıddîk diye isimlendirmedi. Resûlullâh’ın (s.a.v.) mağarada arkadaşı oldu; hicrette yoldaşı oldu; Resûlullâh (s.a.v.) ona namaz kıldırmasını emretti, Müslümanlar da şahit oldular.
İbnü’l-Müseyyeb (rh.) buyurdu ki: Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) yanında Ebû Bekir vezir yerindeydi. Bütün işlerinde onunla istişare ederdi. İslâmda ikinci idi, mağarada yanındaki ikinci kişiydi; Bedir günü çadırında ikinciydi, kabirde ikinciydi; Resûlullâh (s.a.v.) hiç kimseyi ona takdim etmedi; ondan öne geçirmedi.