Doğdu ol sâatte ol sultân-ı dîn,
Nûra gark oldu semâvât ü zemîn.
Ger dilersiz, bulasız oddan necât,
Aşk ile derd ile eydin es-salât.
Yaradılmış cümle oldu şâdumân,
Gam gidüb âlem yeniden buldu cân.
Cümle zerrât-ı cihân idüb nidâ
Çağrışuban didiler kim merhabâ!
Merhabâ ey âlî sultân merhabâ!
Merhabâ ey kân-i irfân merhabâ!
Merhabâ ey sırr-ı furkân merhabâ!
Merhabâ ey derde dermân merhabâ!
Merhabâ ey bülbül-i bâğ-ı Cemâl!
Merhabâ ey âşinâ-yi Zü’l-celâl!
Merhabâ ey mâh ü hurşîd-i hudâ!
Merhabâ ey Hakk’dan olmayan cüdâ!
Merhabâ ey âsî ümmet melcei!
Merhabâ ey çâresizler eşfei!
Merhabâ ey cân-ı bâkî merhabâ!
Merhabâ uşşâka sâkî merhabâ!
Merhabâ ey kurratü’l-ayn-i Halîl!
Merhabâ ey hâss-ı mahbûb-i Celîl!
Merhabâ ey Rahmeten li’l-âlemîn!
Merhabâ, sensin şefîu’l-müznibîn!
(Süleyman Çelebi)