Ay, parmağının işareti ile bölünüp iki parça oldu. Güneş, batmışken, duasıyla geri dönüp, gökyüzünde göründü. Beşikteki çocuk, O’nun Peygamber olduğunu haber verdi. Burak isimli binekle Mi’rac’a gitti, yedi kat gökleri, melekûtu, Arşı, Kürsîyi seyretti, perdeleri aştı, Sidretü’l-müntehaya ve Tuba ağacına ulaştı, Kâbe Kavseyn ve ev edna makamlarına ulaştı. Allâhü Taâlâ’yı baş gözü ile gördü, O’nunla çok konuştu. Sonra geri döndü. Bütün bunlar, gecenin birinci veya ikinci veya üçüncü yarısında olmuştur.
İMÂM A’ZAM HAZRETLERİNİN KOMŞULUĞU İmâm A’zam Hazretlerinin Kûfe’de ayakkabıcılık yapan bir komşusu vardı. Akşama kadar işinde çalışır, akşam olup evine dönerken et veya balık getirip pişirir ve şarap içer sarhoş olunca da yüksek sesle; Beni zayi ettiler, harcadılar. Daha nice gençleri harcadılar, derdi.
Uyuyuncaya kadar hem içer hem de bunu tekrar ederdi. İmâm A’zam Hazretleri, her zaman bütün gece namaz kılar, ibadetle meşgul olurken, onun sesini de duyardı. Bir gece onun sesini duyamayınca sordu. Bir kaç gün önce zabıtalar onu alıp götürdü, hapse attı dediler.
İmâm A’zam Hazretleri ertesi gün sabah namazını kıldıktan sonra emîrin huzuruna çıktı. Emir, hürmetle karşıladı. İhtiyacınız nedir? diye sordu.
İmâm A’zam Hazretleri benim ayakkabıcı bir komşum vardı. Zabıtalar birkaç gün önce onu hapse atmışlar, dedi. Emîr derhal serbest bırakılmasını ve onun tevkif edildiği geceden bu yana herkesin de bırakılmasını emretti.
İmâm A’zam Hazretleri önde, komşusu da arkasında yürüyerek döndüler. İmâm A’zam Hazretleri; “Biz seni zayi ettik.” dedi. Genç;
“Hayır, bilakis siz beni kollayıp gözettiniz. Komşu hakkına riayet ettiğiniz ve koruduğunuz için Allâhü Teâlâ sizi hayırla mükâfatlandırsın.” diye dua etti ve tevbe edip hatalarından vazgeçti.