“Oruçlu olan bir kimse bir mü’mini gıybet veyahut ona ezâ ve cefâ etmedikçe iftar edinceye kadar ibadettedir.” (Hadîs-i Şerîf, el-Câmiu’s-Sağir)
“Oruçlu olan bir kimse bir mü’mini gıybet veyahut ona ezâ ve cefâ etmedikçe iftar edinceye kadar ibadettedir.” (Hadîs-i Şerîf, el-Câmiu’s-Sağir)