Hz. Ömer (r.a.), Ehl-i Kitab’a ait eline geçen bazı sahifelerle gelip Resûlullâh’ın (s.a.v.) huzûrunda okuyunca Resûlullah Efendimiz (s.a.v.) gazablandılar ve şöyle buyurdular:
“Muhakkak ben sizlere taptaze ve tertemiz olanı getirdim. Siz onlara (Ehl-i Kitâb; Yahûdî ve Hıristiyanlara) -dinî- hiçbir şeyi sormayınız… Nefsim kudretinde olan Allâh’a andolsun ki eğer Mûsâ aleyhisselam hayatta olsa bana uymaktan başka yol bulamazdı.”
Diğer bir hadîs-i şerîflerinde ise:
“…Ehl-i Kitâb’a dîne ait hiçbir şeyi sormayın.” buyurdular.
Abdullah İbn-i Abbâs (r.a.) buyurdu: “Ey Müslüman topluluğu, peygamberinize indirilen Kurân-ı Kerîm taptaze olup halen sizler onu okumakta olduğunuz halde ve ona asla bir şüphe karışmamış iken ehl-i kitâba nasıl bir şey sorarsınız. Halbuki muhakkak Allâhü Teâlâ size bildirmiştir ki ehl-i kitâb Allâh’ın onlara indirdiğini değiştirip elleriyle tahrif ettiler. Sonra biraz para almak için “Bu, Allah tarafındandır.” dediler. Size gelen ilim, onlara bir şey sormanızı yasaklamıyor mu? Hayır, Vallâhi onlardan hiç bir adam sizin dininizi sormazken sizin onlara sormanız aslâ câiz olmaz.
Muhammed bin Vazzâh’a Hıristiyanların bilginlerinden birisi: “Müslümanların kitabı nasıl böyle ne bir ziyade ne de bir noksanı olmadan kaldı. Bizim kitabımız ise böyle değildir.” deyince o şöyle cevap verdi:
“Muhakkak Allâhü Teâlâ, kitabınızı muhafaza etmeyi size (Ehl-i kitap âlimlerine) havale etti ve Mâ’ide sûresinin 44. âyetinde sizleri Allâh’ın kitâbını muhâfazaya memûr ettiğini bildirdi. Bizim kitabımız için ise Hicr sûresinin 9. âyetinde “Şüphe yok o zikri biz indirdik biz, herhalde biz onu muhafaza da edeceğiz.” buyurdu ve Allâhü Teâlâ muhâfazasını bizzat üzerine aldı. Onda ne bir ilaveye ne de bir çıkarmaya asla imkân yoktur.