Talâk, nikâhı ortadan kaldırmak için kullanılan lafızlardan birini söyleyerek dînî nikâh bağını kaldırmaktır. Allâhü Teâlâ (meâlen) “Eğer kadınlarınız size itaat ederlerse, onların aleyhine boşamak için bir yol aramayınız, onları boşamayınız.” buyuruyor.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) de “Kadınlar ile evlenin, fakat sebepsiz boşamayın. Zîrâ talâk öyle bir şeydir ki, Arş-ı muazzam sarsılır, titrer. Cenâb-ı Hakk’ın en sevmediği helâl, talâktır.” buyurmuştur. Fakat ihtiyaç ve zarurete bağlı talâk meşru ve mübâh olmuştur. Karı-koca arasında nefreti îcâb eden hâller zuhur eder ve birbirlerine ardı arkası kesilmeyen buğz ve düşmanlık olursa artık onunla birlikte yaşanması mümkün olmaz. Madem ki geçinmeleri imkânsız ve ayrılmaları zaruret halini almış, artık onların boşanmaları lâzımdır. Zîrâ aralarında şiddetli geçimsizlik bulunan karı-kocanın birbirlerine buğz ve nefretleri, kendilerini dünya ve âhiret saadetinden mahrum eder.
Aile arasında saadetin kaynağı muhabbet ve samîmiyettir. Dâima birbirini kötüleyen, ayıplayan ve birbirine buğz eden iki kalbin içinde bulunduğu azab ve felâket büyüktür. Onlar, ne vakit istirahat edecek, ne vakit âhiret için hazırlık yapacaklar?
İşte bu gibi hâllerde boşanmaya izin, Cenâb-ı Hakk’ın kullarına bir lütfudur. Ancak talâk, meşru bir sebeple ve zaruretle olmazsa düşünce ve fikirdeki zaâfiyettendir, büyük bir hatadır. Nikâh nimetine nankörlük; kadına, akrabasına -varsa- evlâdına ezâ ve cefâdır.
TALÂK (Boşama)
Kasım 22, 2012