Resûlullah Efendimiz (s.a.v) Hz. Sevban’ı (r.a.) köle iken satın almış ve sonra azat etmiştir. Sevban (r.a.) Resûlullah (s.a.v.)’den yüz yirmi yedi hadîs-i şerîf rivâyet etmiştir.
Hz. Sevban (r.a.) Resûlullah (s.a.v.)’i pek sever, onu görmemeye dayanamazdı. Bir gün Peygamber Efendimiz (s.a.v.) onun pek zayıflayıp renginin solduğunu görünce “Neyin var ey Sevban?” diye sordu. Sevban (r.a.) şu cevabı verdi: “Yâ Resûlallah, hiçbir ağrım ve sancım yoktur, sıhhatim gayet yerindedir. Şu anda âhiret hayatını hatırladım. Ben sizi dünyada bir gün görmeden dayanamıyorum, ya âhirette ayrı kalırsak ve sizi görmekten mahrum olursam halim nice olur?
Cennete girsem bile kullar arasında olacağım, sen ise, peygamberlerle birlikte yüksek makamlarda olacaksın! Orada seni bir daha göremeyeceğim. İşte bu beni üzüyor ve günden güne eritiyor.”
Bunun üzerine Allâhü Teâlâ şu âyet-i kerîmeyi indirdi:
“Ve her kim Allâhü Teâlâ’ya ve Peygambere itaat ederse işte onlar, Allâh’ın kendilerine in’am buyurmuş (nimet vermiş) olduğu peygamberler ve sıddıklar ve şehîdler ve salih zatlar ile beraberdirler. Onlar ise ne güzel arkadaştır.” (Nisa Sûresi, âyet 69)