ŞEYTAN’IN İNSANLARA ORTAKLIĞI
Şeytan, Cennet’ten çıkarıldığında, “Yâ Rabbi! Beni, Âdem sebebiyle Cennet’ten çıkardın. Öyleyse beni, ona ve zürriyyetine musallat kıl” demişti. Kendisine istediği verildi.
Cenâb-ı Hak, İsrâ Sûresi’nin 64. âyet-i celîlesinde Şeytan’a hitâben buyurmuştur ki: “Onlardan, gücünün yettiklerini sesinle tahrîk (ve fesâda davet) et… Onların mallarına, evlatlarına ortak ol…”
Bu âyet-i celîlenin tefsirinde İbn-i Abbâs Hazretleri buyurdular ki: “Her kim insanları günaha davet ederse o, İblis’in askeridir.”
Âdem aleyhisselâm, “Yâ Rabbi! Benim ve zürriyyetimin üzerine İblis’i musallat kıldın. Ben, ona, ancak senin nusret ve yardımınla güç yetirebilirim.” diye niyazda bulundu.
Cenâb-ı Hak da ona şöyle buyurdu: “Senden ve zürriyetinden dünyaya gelen her çocuğu muhafaza için bir melek vekil kılarım. Yaptığınız güzel amelleri, on misliyle mükâfatlandırır, kötü amelleri ise bir misliyle cezalandırırım. Ruhlarınız, cesetlerinde olduğu müddetçe tevbenizi de kabul ederim.”
Şeytan’ın, insanlara mallarında ortaklığı, haramdan elde edilen veya haram yere harcanan şeylerdedir. Mesela kasten besmele terk edilerek kesilen kurbanlardır. Evlatlarında ortaklığı ise çocukların zinâ yoluyla dünyaya gelmeleri veya onların dinden çıkmalarına sebep olmak sûreti ile olur.