Allâhü Teâlâ buyurdu -meâlen-: “O Allah ki, (kulları) ümitlerini kesmiş hâlde iken yağmuru indirir ve rahmetini yayar. Ve o, bütün kulların velisi (sahibi) ve yegâne hamd ve senâya lâyık olandır.” (Şûrâ Sûresi, âyet 28)
قَالَ اللّٰهُ تَعَالَى: وَهُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَيَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَهُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ.
Bu mübarek ayet-i kerime, bizlere Allah’ın sınırsız rahmetini ve kudretini hatırlatarak, asla ümitsizliğe düşmememiz gerektiğini öğütlemektedir. İnsanlar bir şeye ulaşmaktan tamamen umudunu kestiğinde, Allah (c.c.) rahmetini onlara ulaştırır. Yağmurun, kurak topraklara hayat vermesi gibi, O’nun rahmeti de kalplere ve hayatlara yeniden umut ve canlılık bahşeder.
Ayetin sonunda Allah’ın “Veli” (bütün işlerimizi üstlenen, dost ve yardımcı) ve “Hamîd” (övülmeye layık) sıfatları zikredilerek, O’na olan tevekkülümüzün ve şükrümüzün ne kadar önemli olduğu vurgulanır. Bugünkü Günün İncisi’nde Hz. İbrahim (a.s.) kıssasında da görüleceği gibi, Allah’ın kudreti her şeyin üzerindedir ve O’nun rahmetinden ümit kesmek en büyük hatalardandır.