İslam dini maddî ve mânevî tahârete; temizliğe büyük ehemmiyet vermiştir. Bu iki kısımdan biri diğerinden ayrılmaz. Hatta bunlardan her biri bir bakımdan maddî ise diğer bakımdan mânevîdir. Abdest gibi.
İslam’da maddî şeylerle kirlenen bir vücûdu, bir elbiseyi, bir mekânı temizlemek bir vazîfe olduğu gibi günahla yani manevî kirlerle kirlenen bir ruhu da temizlemek bir vazîfedir.
Başlıca maddî temizlikler şunlardır:
Her ne sebeple kirlenen bir vücûdu, bir elbiseyi veya bir yeri su ile temizlemek esastır. Bu temizlik, temizlenecek şeyin hâline göre farz, vâcib, sünnet veya müstehab olabilir.
Namaz kılabilmek için abdest almak ve îcâb edince gusl etmek farzdır.
Yüzde, kulakta, burunda, tırnaklarda, saç ve sakalda bulunan kirleri gidermek, saçları taramak, insanların nefretine meydan vermemek sünnettir.
Her Müslümanın haftada bir defa olsun vücûdunu yıkaması müstehaptır. Cuma gününde yıkanmak daha fazîletlidir.
Çünkü Cuma, Müslümanların bir bayramıdır, bir toplantı zamanıdır. O günde her yönüyle temiz olmak pek güzeldir.
Uzayan tırnakları ve fazla uzayan bıyıkları kesmek müstehaptır.
Koltuk altını ve kasıkları tıraş etmek müstehaptır. Bunlar haftada veya onbeş günde bir temizlenmelidir. Kırk gün kadar geciktirmek tahrîmen mekruhtur.