Hâtemü’l-Enbiyâ Efendimiz (s.a.v.) son derece kerîm ve cömert idi. Hiçbir isteyene “Yok!” demezdi. Eğer yanlarında verilecek bir şey bulunmazsa ya ashabından ödünç alarak verir veyahut “Yarın gel!” gibi bir şey derdi.
Safvan bin Ümeyye Huneyn Harbi’nde ganîmet mallarından bir vadide toplanmış olan yüz deveyi görüp “Ne güzel develer!.” deyince Resûl-i Ekrem Efendimiz (s.a.v.) “Öyle ise onlar senin olsunlar” deyip bu yüz deveyi Safvan’a bağışlamıştı. Safvan bu lütfu görünce:
“Bu kadar cömertlik ve kerem ancak peygamberlerde bulunur.” diyerek hemen müslüman olmuştur. Hâlbuki kendisine müslüman olması için evvelce dört ay mühlet verilmişti.