Hindistan padişahlarından Cihangir’in gayet sevdiği bir atının, seyisi tarafından öldürülmesi üzerine hükümdar hiddetlenerek kılıcını sıyırır ve öldürmek üzere seyisin üzerine hücum eder.
Bu sırada hükümdarın yanında bulunan vezir, cezalandırma işinin kendisine verilmesini rica ettikten sonra seyise üç büyük kabahatte bulunduğunu söyler:
Birincisi atı öldürmek, ikincisi padişahı hiddetlendirmek ve üçüncüsü padişah bir at için bir adam öldürmüş diye halk arasında padişahın adının kötüye çıkmasına sebep olmak.
Cihangir, vezirinin bu sözleri üzerine hareket tarzının yanlış olduğunu anlayarak seyisi affetmiştir.