Zimmetinde koma bir habbe zekât,
Ver k’ola mâye-i hayr u berekât.
Vermez isen berekâtı kalmaz,
Nimetin sende sebatı kalmaz.
(Üzerinde bir buğday danesi dahi zekât kalmasın, ver. Ver ki hayır ve bereketin mayası olsun. Vermezsen bereket kalmaz, nimet de sende devam etmez, gider.)