Hz. Ömer’in oğlu Abdullâh radıyallâhü anhümâ anlattı:
“(Bir gün) Resûlullâh aleyhisselâmın huzûrundaydım. Aynı mecliste üzerinde hurma lifleriyle dikilmiş bir aba giydiği hâlde Hz. Ebûbekir de (radıyallâhü anh) vardı.
Bu sırada Cebrâîl aleyhisselâm gelerek Resûlullâh Efendimize (s.a.v.):
“Ey Muhammed! Hz. Ebûbekir bu eski abayı niçin giymiş” diye sorunca Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.):
“Ey Cebrâil! Ebûbekir, fetihten önce, bütün malını benim için infak etti” buyurdu. Cebrâil aleyhisselâm:
Allâhü Teâlâ ona selâm söylüyor ve buyuruyor ki, ona (Ebûbekir’e) verdiğim bu fakirlikten memnun musun, değil misin? diye sor, deyince, Hz. Ebûbekir (r.a.):
Ben Rabbime hoşnutsuzluk gösterir miyim? Ben Rabbimden râzıyım, ben Rabbimden râzıyım, ben Rabbimden râzıyım, dedi.