Abdestte ve abdest hâricinde misvâk kullanmak sünnettir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyurdular:
“Dört şey peygamberlerin sünnetindendir:
Hayâ sâhibi olmak,
Güzel koku sürünmek,
Misvak kullanmak,
Nikâhlanmak; evlenmek.” (Sünen-i Tirmizî)
Misvâk -zehirli olmamak şartıyla- lifli ağaçların hepsinden olur. En makbûlü erak ağacından, ondan sonra da zeytin ağacından olanıdır.
Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.):
“Zeytin ağacının misvâkı ne güzeldir. O mübârek bir ağaçtır. Benim ve peygamberlerin misvâkıdır” buyurdular. (Taberânî)
Şeker kamışı ve nardan misvâk olmaz.
Zehirli olma ihtimalinden dolayı bilinmeyen ağaçtan da misvâk olmaz.
Misvâkın bir karış uzunluğunda ve serçe parmağı kalınlığında olması makbûldür.
Abdestten önce yahut mazmaza esnâsında; abdestte ağza su verirken kullanılır.
Misvâkın tutulması:
Sağ elin serçe parmağıyla misvâkın altından, yüzük, orta ve şehâdet parmaklarıyla üstünden ve başparmak ile misvakın baş tarafının altından tutulur.
Misvâkın avuçla tutulması basura sebep olur.
Misvâkın kullanılması:
Misvâk, sağ ele alınır; önce üst dişlerin sağ tarafını, sonra sol tarafını, sonra alttaki dişlerin sağı, sonra da sol tarafı enine sürülmek suretiyle temizlenir.
Abdestte eğer misvâk bulamazsa temiz, sert bir bez parçası ile o da yoksa bu sevaba ermek için baş ve işâret parmaklarıyla dişleri ovar.