Peygamber-i Âlî-şân Efendimiz fevkalâde şecaatli ve kuvvetli idi. Birçok savaşlarda nice zırh giymiş kahramanlar firara mecbur kaldıkları halde Resûl-i Ekrem Efendimiz sebat ederdi. Bilhassa Uhud ve Huneyn harblerinde gösterdiği metanet ve şecaat her türlü tasavvurların üstündedir.
Bir defa Medîne-i Tâhire’nin hâricinden bir korkunç gürültü işitilmiş, düşman tarafından hücum edildiği sanılmıştı. Herkesten evvel Fahr-i Âlem Hazretleri kılıcını kuşanarak gürültü tarafına koşmuş ve henüz başkaları gitmeye hazırlanırken kendisi gidip dönmüşler “Korkacak bir şey yok!” diye halkı teskin etmişlerdi.
Hz. Ali (k.v.) der ki: “Muharebelerde Resûl-i Ekrem kadar düşmana yaklaşan bir kimse bulunmazdı. Birçok defalar harp kızışıp başımız sıkıntıya gelince Resûl-i Ekrem (sallallâhu aleyhi vesellem)e sığınırdık.”
