Resûl-i Ekrem sallallâhü aleyhi ve sellem hazretleri üç yıl kadar halkı gizlice imana davet ettiler. Bazı kimseler Peygamber Efendimiz’e uyup müslüman oldular. Nihayet Efendimiz’e, “Şimdi sen emrolunduğun şeyi (ısrar ile) açıkla ve müşriklere aldırma” meâlindeki Hicr Sûresinin 94. âyetiyle halkı açıktan açığa İslam dinine davet etmesi emredildi.
Müşriklere putlardan vazgeçip bir olan Allah’a ibadet etmek güç geliyordu. Çokları Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) sözüne kulak asmıyorlardı. Bir de müslümanlıkta adalet etmek ve herkesin hakkını tanımak vardı. Bu da müşriklerin ileri gelenlerine uygun gelmiyordu. Çünkü, onlar hak hususunda fakirler ile beraber olmaya tenezzül edemiyorlar, kendilerini üstün tutmak istiyorlardı. Bundan başka, Müslüman olunca Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) emri altına gireceklerdi. Bunu da kibirlerine yediremiyorlardı.
PEYGAMBER EFENDİMİZ’İN AÇIKTAN DAVETİ
Ağustos 7, 2012
